Een lange maand
Nog minder dan een maand en dat is het weer zo ver, dan slaat de totale oranjegekte weer toe in dit land. Eigenlijk is het al begonnen, huizen worden versierd, sterker nog, hele straten worden onder handen genomen. Buren die elkaar twee jaar lang nauwelijks gedag zeggen maar ten tijden van een EK of WK elkaars beste vrienden zijn. Gezamenlijk worden de oranje vlaggetjes gespannen van raam tot raam, de gevels worden voorzien van oranje dekzeil en de Nederlandse driekleur hangt aan de gevel. Auto’s worden voorzien van oranje tulpen, oranje leeuwen en ander oranje materiaal. Het kan allemaal niet gek genoeg, niemand wil tenslotte onderdoen voor de buren. Het gras bij de buren is tenslotte altijd groener, of oranje in dit geval.
Een avondje Mc Donalds
Het was maandagavond, ik had net een vergadering op het werk achter de rug en had geen zin om eerst nog langs de winkel te gaan en daarna ook nog eens eten te koken. Op mijn weg naar huis rijd ik dagelijks vrijwel door de Mc Drive, dus ik dacht: ‘Waarom niet een keer een vette hap?’ Maar dan niet in de auto, maar gewoon binnen, gezellig aan een tafeltje in je eentje.
Prins Friso en de rest van Nederland
Het was een vrijdag, een doodnormale vrijdag. Ik was op mijn werk en deed tussen het twitteren door mijn werk. Niets anders dan normaal dus. Ineens las ik een tweet dat er een lid van het Koninklijk huis in het ziekenhuis zou liggen in Oostenrijk. Langzaam aan werden de berichtjes duidelijker, de informatie werd groter en het bleek Prins Friso te zijn.
Ik ga hardlopen… ooit!
Vrijdag: Ik ben inmiddels de 30 gepasseerd en ik dacht dat toch echt te merken, fit ben ik nog altijd, soepel ook. Echter, een paar weken terug stond ik op mijn werk op een weegschaal, uiteraard met kleding en schoenen aan. Het is een weegschaal die wij gebruiken voor het wegen van postpakketen, ik neem dus aan dat dat ding voor geen meter klopt. Maar toch, het zat me niet helemaal lekker wat de pakettenweegschaal aangaf.
Taggen
Je opent je twitter en ziet dat je bent getagt door Mich. Tag, tagt, getagd. Ik had geen flauw idee wat het is en al helemaal niet wat de bedoeling er van is. Maar na het stukje op het blog van Mich gelezen te hebben werd het me duidelijk. Het is een soort vrienden- en vriendinnenboekje wat je nog wel kent van de basisschool. Nu is dat voor mij al een flinke tijd geleden, maar het idee vond ik wel aardig. Ik heb dus besloten om mee te doen. Ik zou het leuk vinden als jij ook mee doet, het heeft iets kneuterigs, iets gezelligs. Dus klim in de digitale pen en doe mee, mits je getagt bent door mij uiteraard. Er zijn namelijk wel een aantal regels aan dit hele tag-feest.
Koosnaampjes
Nu ik vandaag toch lekker aan het rondschoppen ben tegen alles wat me irriteert schrijf ik gewoon nog een blog. Deze keer over iets waar ik me ook al meerdere keren op Twitter over heb uitgelaten. Het fenomeen elkaar lieve namen geven, de zogenaamde koosnaampjes. Ik krijg al rillingen bij bepaalde woorden en de meest irritante is wel deze: mannetje. Voornamelijk uitgesproken door vrouwen die denken hun man of vriend daar een plezier mee te doen.
