Mooie Nederlandstalige muziek, het bestaat toch
Ik ben geboren in Nederland maar als ik de keuze zou hebben gehad dan had ik daar niet voor gekozen. Nederland is al jaren mijn land niet meeren mijn emigratiewens wordt ieder jaar sterker. Alleen is dat iets voor een ander blog. Dit korte blogje gaat over iets anders in dit land, misschien wel een van de redenen waarom ik hier zo graag weg wil: Nederlandstalige muziek. Ik ben namelijk een groot hater van dit genre.
Drie jaar Twitter, drie jaren van steun, vriendschap en liefdesverdriet
Drie jaar Twitter, wat begon uit verveling en als tijdverdrijf op saaie momenten is uitgelopen tot een kleine verslaving. Twitter. Jullie kennen dit vast, jullie zijn tenslotte (bijna) allemaal Twitteraars.
Ik had en heb nog steeds niets met social media. Hyves, nooit gehad, Facebook, na twee dagen verwijderd en dan is er ook nog iets als Google+, geen idee wat dat inhoud. Maar Twitter, dat is leuk, gezellig en vooral goed voor de loze momenten op een dag.
Een lange maand
Nog minder dan een maand en dat is het weer zo ver, dan slaat de totale oranjegekte weer toe in dit land. Eigenlijk is het al begonnen, huizen worden versierd, sterker nog, hele straten worden onder handen genomen. Buren die elkaar twee jaar lang nauwelijks gedag zeggen maar ten tijden van een EK of WK elkaars beste vrienden zijn. Gezamenlijk worden de oranje vlaggetjes gespannen van raam tot raam, de gevels worden voorzien van oranje dekzeil en de Nederlandse driekleur hangt aan de gevel. Auto’s worden voorzien van oranje tulpen, oranje leeuwen en ander oranje materiaal. Het kan allemaal niet gek genoeg, niemand wil tenslotte onderdoen voor de buren. Het gras bij de buren is tenslotte altijd groener, of oranje in dit geval.
Een avondje Mc Donalds
Het was maandagavond, ik had net een vergadering op het werk achter de rug en had geen zin om eerst nog langs de winkel te gaan en daarna ook nog eens eten te koken. Op mijn weg naar huis rijd ik dagelijks vrijwel door de Mc Drive, dus ik dacht: ‘Waarom niet een keer een vette hap?’ Maar dan niet in de auto, maar gewoon binnen, gezellig aan een tafeltje in je eentje.
Prins Friso en de rest van Nederland
Het was een vrijdag, een doodnormale vrijdag. Ik was op mijn werk en deed tussen het twitteren door mijn werk. Niets anders dan normaal dus. Ineens las ik een tweet dat er een lid van het Koninklijk huis in het ziekenhuis zou liggen in Oostenrijk. Langzaam aan werden de berichtjes duidelijker, de informatie werd groter en het bleek Prins Friso te zijn.
Ik ga hardlopen… ooit!
Vrijdag: Ik ben inmiddels de 30 gepasseerd en ik dacht dat toch echt te merken, fit ben ik nog altijd, soepel ook. Echter, een paar weken terug stond ik op mijn werk op een weegschaal, uiteraard met kleding en schoenen aan. Het is een weegschaal die wij gebruiken voor het wegen van postpakketen, ik neem dus aan dat dat ding voor geen meter klopt. Maar toch, het zat me niet helemaal lekker wat de pakettenweegschaal aangaf.
